Chityna

Inne nazwy: poli(β-[1,4]-N-acetylo-d-glukozamina), poli(N-acetylo-d-glukozamina)

Wynik szkodliwości: 1 (Substancje naturalne)

Chityna to biopolimer stanowiący główny składnik egzoszkieletu stawonogów, takich jak kraby czy owady. Jest bliskim chemicznym krewnym celulozy, która tworzy ścianę komórkową roślin i mięczaków. Chityna występuje również w grzybach i niektórych organizmach grzybowych. Jej nazwa chemiczna, poli(β-[1,4]-N-acetylo-d-glukozamina) lub poli(N-acetylo-d-glukozamina), odnosi się do jej struktury, która składa się z nagromadzonych jednostek N-acetylo-glukozaminy. Różni się od celulozy niewielką modyfikacją struktury molekularnej. Chityna, nawiasem mówiąc, jest drugim najbardziej rozpowszechnionym biopolimerem na Ziemi po celulozie.

Chityna jest wykorzystywana w wielu gałęziach przemysłu i produktach. Wykorzystywana jest w przemyśle spożywczym, gdzie służy jako dodatek do żywności lub jako zagęszczacz. Dzięki swoim właściwościom antybakteryjnym wykorzystywana jest również w kosmetyce, np. w detergentach czy kremach. W medycynie chityna wykorzystywana jest do produkcji bandaży, szwów i innych produktów medycznych. W rolnictwie wykorzystywana jest jako surowiec do produkcji biodegradowalnych tworzyw sztucznych i folii do ściółkowania. Innym obszarem, w którym chityna znajduje szerokie zastosowanie, jest produkcja materiałów filtracyjnych, ponieważ jest w stanie wychwytywać metale ciężkie i substancje radioaktywne. Eksperymentuje się również z wykorzystaniem chityny w produkcji biopaliw.